Wystawa pod tytułem „Wietnam – Moja Miłość”

Światowe Stowarzyszenie Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych wraz z Muzeum Przyrodniczym w Jeleniej Górze – Cieplicach, ul. Cieplicka 11 A zapraszają w dniu 7 września 2019 r., o godzinie 17,oo na uroczyste otwarcie wystawy i spotkanie z autorką Nguyễn Thị Quỳnh Liên, Hanoi-Wietnam. Wystawa pod tytułem „Wietnam – Moja Miłość” . Serdecznie zapraszamy

The World Photographic and Audiovisual Artists Association together with the Natural History Museum in Jelenia Góra – Cieplice, ul. Cieplicka 11 A invite you on September 7, 2019, at 5, oo PM to the ceremonial opening of the exhibition and meeting with the author Nguyễn Thị Quỳnh Liên, Hanoi-Vietnam. The exhibition entitled „Vietnam – My Love”.

UROCZYSTA SESJA RADY MIEJSKIEJ W OBIEKTYWIE ZBIGNIEWA STOKŁOSY

UROCZYSTA SESJA RADY MIEJSKIEJ – 2019, podczas której prezydent Wrocławia Pan JACEK SUTRYK wręczył nagrody i odznaczenia miasta Wrocławia.
Pisarka Olga Tokarczuk odebrała Honorowe Obywatelstwo Wrocławia. Wyróżnienie zostało nadane, w dniu 24. 06. 2019 roku podczas uroczystej sesji rady miejskiej organizowanej corocznie podczas Święta Wrocławia.
Podczas poniedziałkowych uroczystości wręczono także Nagrody.

Nagrody Wrocławia przyznano: 
Pawłowi Banasiowi – historykowi sztuki, kulturoznawcy, twórcy działu sztuki współczesnej w Muzeum Narodowym we Wrocławiu,
Józefowi Kazimierzowi Jagielskiemu – współtwórcy badań genetycznych we Wrocławiu za wszechstronne stosowanie nowych technologii w medycynie,
Andrzejowi Küblerowi – autorytetowi w dziedzinie anestezjologii i medycyny paliatywnej, wieloletniemu kierownikowi kliniki anestezjologii i intensywnej terapii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego im. Jana Mikulicza-Radeckiego we Wrocławiu,
Andrzejowi Marii Turkiewiczowi – społecznikowi, wolontariuszowi za działalność społeczną na rzecz mieszkańców Wrocławia,
Polskiemu Towarzystwu Numizmatycznemu, Oddziałowi we Wrocławiu – w 70. rocznicę istnienia ruchu numizmatycznego we Wrocławiu,
Regionalnej Radzie Olimpijskiej we Wrocławiu – za szczególnie aktywne przekazywanie młodym ludziom uniwersalnych wartości,

Nagrody Prezydenta Wrocławia przyznano:
Zbigniewowi Czwojdzie – za tworzenie legendy polskiej muzyki jazzowej,
Małgorzacie Młynarskiej – za działania na rzecz równouprawnienia osób z niepełnosprawnościami,
Andrzejowi Ptakowi – za pracę na rzecz osób zmarginalizowanych i wykluczonych społecznie,
Fundacji „Kierunek Przygoda” – za tworzenie warunków do prawidłowego rozwoju dzieci i młodzieży,
Luxon LED – za budowanie pozycji Wrocławia w sferze biznesu i promowanie lokalnej przedsiębiorczości,
Złotą Odznakę Honorową Wrocławia Wratislavia Grato Animo – „Wrocław z wdzięcznością” otrzymał Roman Duda – za postawę społeczną oraz działalność na rzecz Wrocławia
.

Reportaż: Zbigniew Stokłosa

PPA 2019

Tegoroczny Przegląd Piosenki Aktorskiej był jubileuszowy – czterdziesty. Ze skromniej imprezy przerodził się w duże wydarzenie kulturalne, na które składa się konkurs dla wykonawców piosenki aktorskiej, konkurs Off, różnorodne spektakle towarzyszące.

W galerii prezentujemy fotografie Zbigniewa Stokłosy, przybliżające atmosferę koncertów a także tego, co działo się poza sceną.

PHOTOKINA – NAJWIĘKSZE TARGI BRANŻY FOTO-WIDEO ZMIENIAJĄ SWÓJ KSZTAŁT

W 1950 roku, w niemieckiej Kolonii odbyły się pierwsze międzynarodowe targi branży fotograficznej PHOTOKINA. Od 1966 roku targi odbywają się co dwa lata, a impreza trwa 6 dni. To prawdziwy maraton – szczególnie dla wystawców i operatora targów. Od roku 2018 targi zmieniają formułę, po pierwsze ulegają skróceniu do 4 dni i staja się targami corocznymi, które od 2019 roku odbywać się będą w maju (następne 8-11.05.2019). Wydaje się, że ta decyzja to reakcja na zmieniająca się sytuację na rynku foto-wideo oraz generalną kondycję branży. Targi coroczne ale krótsze, to lepsze rozłożenie kosztów. Pozwolą także na na planowanie premier sprzętu, który pojawia się przecież każdego roku. Pytanie, jak przyjmie to publiczność – czy skrócenie czasu trwania będzie miało wpływ na frekwencję? Zobaczymy za rok a może dwa.

Jak bywało (redakcja Obscury odwiedza targi od wielu lat) można zobaczyć tutaj:

http://obscuraphoto.eu/WordPress3/2016/08/photokina-2016-najwieksze-targi-foto-w-europie/?lang=pl

https://gallblogonim.blogspot.com/2014/11/photokina-2014-community-v1.html

https://gallblogonim.blogspot.com/2014/11/photokina-2014-community-v2.html?m=0

http://gallblogonim.blogspot.com/2014/10/photokina-2014-competitions-awards.html

http://gallblogonim.blogspot.com/2014/11/photokina-2014-exhibitors.html

 

Przegląd Piosenki Aktorskiej – #39PPA / 16-25 marca 2018 / Wrocław

Od piątku, 16 marca, trwa Przegląd Piosenki Aktorskiej – PPA. To jedno z ważniejszych corocznych wydarzeń na kulturalnej scenie Wrocławia, o zasięgu ogólnopolskim. Rywalizacji młodych wykonawców towarzyszą koncerty zaproszonych gwiazd, spektakle OFF i liczne inne wydarzenia. Organizatorem jest Teatr Muzyczny Capitol we Wrocławiu.

Redaktorzy Obscury dokumentują życie festiwalowe od kilku lat. Także w tym roku.

fot. Andrzej Małyszko (c)

 

Fujifilm GFX Show (Wrocław)

18 kwietnia we Wrocławiu, w atelier Most Studio, Fujifilm, producent topowych bezlusterkowców, zaprezentował zapowiedziany na Photokina 2016 w Kolonii bezusterkowy aparat średnioformatowy GFX. Byłem na konferencji prasowej Fujifilm w trakcie Photokiny i widziałem jakie emocje wzbudziła zapowiedź GFX. Skąd owe emocje? Po pierwsze, klub producentów aparatów średnioformatowych jest elitarny i stosunkowo stabilny. To nie są produkty na rynek konsumencki – po pierwsze są drogie, i to naprawdę drogi, a po drugie, to nie sprzęt ma co dzień, nie do sportu, nie na piesze wycieczki itd. To sprzęt do pracy zawodowej (lub artystycznej) w studio, dobrze zaplanowanym plenerze… Jednym słowem dla profesjonalnych fotografów wymagających dużych powiększeń, doskonałej definicji zdjęcia, szerokiego zakresu tonalnego. Dla takich co wiedzą czego chcą i mają warunki oraz czas.

Do tej pory dominowały tutaj lustrzanki, Hasselbalad, Phase One i relatywnie przystępny (poniżej 10.000$) Pentax 645. Na ostatniej Photokinie swojego bezlusterkowca pokazał także Hasselblad ( X1D-50c, 9.000$) . A więc producenci dostrzegają (przy całej mizerii biznesu fotograficznego), że aparaty bezusterkowe mają przyszłość oraz, że elitarny rynek średnioformatowy na w sobie potencjał rozwoju. A biorąc pod uwagę ceny oraz poręczność (waga, ergonomia, wymiary i funkcjonalności) nowych konstrukcji – poszerza się także rynek potencjalnych odbiorców o mniej majętnych zawodowców i zamożniejszych miłośników fotografii. Czy owe kalkulacje okażą się słuszne, czas pokaże.

GFX Show rozpoczął się prezentacją techniczną, a następnie Szymon Szcześniak podzielił się refleksjami na temat swojej fotografii ogólnie, oraz o tym co przekonało go do kamer Fujifilm i jakie ma odczucia po miesięcznym fotografowaniu GFX. Podobało mi się to wystąpienie, bo było osobiste, nieformalne i pozbawione lansu. Taka rozmowa w gronie znajomych, mających wspólną pasję lub zawód. A potem była już tylko praktyka. Do dyspozycji mieliśmy kilkanaście aparatów serii X i dwa GFX, Studio przygotowało dwa stanowiska z oświetleniem, ale i tak każdy robił jak chciał. Trzy miłe modelki wdzięcznie pozowały, dla zgłodniałych lub spragnionych do dyspozycji był katering. Nikt z organizatorów nie patrzył nam na ręce, panowała naprawdę luźna, warsztatowa atmosfera. Nie było także problemu z dostępem do GFX, spontanicznie utworzona kolejka posuwała się sprawnie i każdy mógł go przez kilkanaście minut wypróbować. Jednym słowem, cool.

Ja, wychowany na lustrzankach (od marnego Zenita zaczynając a na Pentaksie K-3 kończąc) wybrałem X-T2, X-Pro2 jakoś nie układał się do oka… GFX okazał się bardzo poręczny, a podstawowa obsługa (bo przecież na awansowaną nie było czasu) prosta i intuicyjna. Z pewnością to świetny sprzęt i może namieszać na tynku aparatów średnioformatowych, a być może urwać kawałek z tortu profesjonalnych lustrzanek FF – od których nie jest już tak dramatycznie droższy – szczególnie w fotografii katalogowej, mody czy portretowej. Zobaczymy. A tymczasem próbki (przed obróbką, niech modelki mi wybaczą:-), chodzi o surowy materiał ) z T2 i GFX. Wkrótce fotoreportaż GFX Show na www.gallblogonim.blogspot.com.

Na początek X-T2, całe zdjęcia zmniejszone do 1024 oraz fragment 1:1

 

 

i GFX

i na koniec …

 

 

„Odkrywanie Wilna” wystawa DSAFiTA w Domu Kultury Polskiej w Wilnie listopad 2016

W dniu 10 listopada, w Domu Kultury Polskiej w Wilnie, odbył się uroczysty wernisaż wystawy „Odkrywanie Wilna” prezentującej  fotografie członków Dolnośląskiego Stowarzyszenia Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych – DSAFiTA z Wrocławia. To jedynie fragment obszernego materiału zgromadzonego w ciągu ostatnich czterech lat. Każdego roku kilku fotografików DSAFiTA odwiedzało Wilno, za każdym razem o innej porze roku.

Za każdym razem gościny użyczył DOM KULTURY POLSKIEJ w Wilnie, ważna placówka kulturalno – społeczna dla wszystkich Polaków zamieszkujących Litwę, ale także dla wzajemnych relacji Polaków i Litwinów.

Kuratorem wystawy jest pani Bożena Mozyro, Wilnianka, która także eksponowała swoje prace. Poniżej kilka zdjęć z wernisażu.

Wilno – obecnie stolica Litwy – to miasto o niezwykle burzliwych dziejach, których piętno odciska się nie tylko w tkance urbanistycznej, ale także wpływa na współczesne życie polityczne i społeczne.

Wzmiankowane po raz pierwszy stosunkowo późno w 1323 roku w liście wielkiego księcia Giedymina do papieża Jana XXII. W 1387 roku Wielki Książę Litewski i Król Polski Władysław Jagiełło w efekcie unii z Polską w Krewie w 1385 zorganizował w Wilnie uroczystość chrztu Litwy. Następne lata to rozwój miasta przerywany pożarami, najazdami Krzyżaków, Rosjan a w końcu bolszewików i Niemców.

Wilno było miastem wielokulturowym, zamieszkiwali tu Polacy, Żydzi, Rosjanie, Litwini i Białorusini…

Przez długi czas było to jedno z najważniejszych miast na wschodzie Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Wilno posiada jedna z największych i najpiękniejszych Starówek w Europie, ale także można spotkać stuletnie drewniane chałupy, zabudowę z czasów carskich, potem komunistyczne bloki i wreszcie budownictwo nowoczesne, powstałe już za wolnej Litwy.
Fotografowanie Wilna ma długą historię, za najwybitniejszego fotografa Wilna uważa się Jana Bułhaka. Ale już przed Bułhakiem miasto miało swoich fotografów, pierwszy dagerotyp na ziemiach Rzeczpospolitej wykonano w Werkach (obrzeża Wilna) w 1839 roku. Dwadzieścia lat później miasto miało już trzy zakłady fotograficzne. Za pioniera fotografii wileńskiej uważany jest Józef Czechowicz, który w latach 70. XIX wieku wykonał około 200 fotografii miasta. Inni znani fotografowie z tego czasu to Stanisław Filibert Fleury, Bolesława i Edmund Zdanowscy, Kazimierz Lelewicz, Abdon Korzon, Józef Czechowicz, Albert Świeykowski, Miron Butkowski, Bracia Czyż, Aleksandras Jurasaitis, Stanisław Filibert Fleury, Tyburcy Chodźko, działający na przełomie XIX i XX wieku.
Takie były początki, ale historia wileńskiej fotografii to lata następne, aż do dnia dzisiejszego. W swoich pracach uwieczniają Wilno i okolicę tacy współcześni fotograficy jak Jerzy Karpowicz czy kuratorka wystawy Bożena Mozyro. Swój skromny udział w uwiecznianiu miasta maja także fotograficy DSAFiTA.