PHOTOKINA – ŚMIERĆ LEGENDY

Operator największych na świecie targów przemysłu fotograficznego – Koelnmesse GmbH, właściciel targów w Kolonii – zdecydował się zawiesić organizację targów Photokina. Targi mają 70-cio letnią historię, odbywały się w cyklu dwuletnim. Ostatnie lata to dramatyczna zmiana na rynku obrazowania, szczególnie fotograficznym. Praktycznie wszystkie grupy aparatów fotograficznych dotknięte zostały drastycznym spadkiem sprzedaży. Szczególnie dotyczy to „klasycznych” kategorii: lustrzanek i kompaktów. Aparaty bezlusterkowe miały „zabić” lustrzanki, ale same stają się także ofiarami nowego, od kilku ledwie lat na rynku gracza – smartfonów.
Siła Photokiny była pochodną siły branży, gdy ta słabła, kierownictwo Photokiny podjęło działania dostosowujące do nowej sytuacji. Postanowiono, że od roku 2018 targi zmieniają formułę, po pierwsze ulegają skróceniu do 4 dni i stają się targami corocznymi, które od 2019 roku odbywać się będą w maju (następne 8-11.05.2019). Z tych planów nic niestety nie wyszło, ciągłe słabniecie rynku foto a w końcu pandemia doprowadziły do bolesnej decyzji o zawieszeniu targów. Poniżej oryginalny komunikat.

A dla tych co nigdy nie byli, trochę naszych wspomnień. Jest czego żałować…
Photokina 2016
Photokina 2014 (1)
Photokina 2014 (2)
Photokina 2014 (3)
Photokina 2014 (4)

Wystawa pod tytułem „Wietnam – Moja Miłość”. Relacja

Na wernisażu wystawy fotograficznej, w dodatku organizowanej przez stowarzyszenie fotograficzne, nie może zabraknąć fotografów.
Gośćmi wernisażu wystawy „Wietnam – Moja Miłość”, fotografki z Wietnamu, Nguyễn Quỳnh Liên, która specjalnie przyleciała z Hanoi aby osobiście otworzyć wystawę, byli członkowie Światowego Stowarzyszenia Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych, oraz siostrzanej organizacji Dolnośląskiego Stowarzyszenia Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych, oraz miłośnicy fotografii.

Ciekawym doświadczeniem było porozumiewanie się z artystką, która nie zna języków obcych. Używaliśmy tłumacza Google w smartfonie, i ku naszemu zaskoczeniu, efekty były bardzo dobre. Na ogół tłumaczenie (tłumacz rozpoznawał wypowiadane teksty, a następnie wypowiadał tłumaczenie i wypisywał na ekranie telefonu) było zrozumiałe, a pojawiające się od czasu do czasu lapsusy wywoływały salwy śmiechu.

Wystawa znajduje się we wnętrzach gościnnego Muzeum Przyrodniczego w Jeleniej Górze (Cieplice), którego dyrektor, pan Stanisław Firszt, dba, aby nasze wystawy miały właściwą oprawę. Zdjęcia są zawsze starannie oprawione, muzeum przygotowuje plakaty oraz katalogi.
Samo Muzeum Przyrodnicze też jest „warte grzechu’. Mieści się w zabytkowych wnętrzach klasztornych, posiada znakomite kolekcje przyrodnicze i historyczne, oraz rewelacyjne dioramy przyrodnicze.

Artystka w swoich pracach ukazuje Wietnam „zwykłego człowieka”. Nie pokazuje nam miast, ale wieś, rybaków, krajobraz, portret wieśniaka. Jak sama mówi, interesują ją ludzie ciężko pracujący na utrzymanie, przebywający blisko, nie zawsze łatwej przyrody

Wystawa pod tytułem „Wietnam – Moja Miłość”

Światowe Stowarzyszenie Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych wraz z Muzeum Przyrodniczym w Jeleniej Górze – Cieplicach, ul. Cieplicka 11 A zapraszają w dniu 7 września 2019 r., o godzinie 17,oo na uroczyste otwarcie wystawy i spotkanie z autorką Nguyễn Thị Quỳnh Liên, Hanoi-Wietnam. Wystawa pod tytułem „Wietnam – Moja Miłość” . Serdecznie zapraszamy

The World Photographic and Audiovisual Artists Association together with the Natural History Museum in Jelenia Góra – Cieplice, ul. Cieplicka 11 A invite you on September 7, 2019, at 5, oo PM to the ceremonial opening of the exhibition and meeting with the author Nguyễn Thị Quỳnh Liên, Hanoi-Vietnam. The exhibition entitled „Vietnam – My Love”.

PHOTOKINA – NAJWIĘKSZE TARGI BRANŻY FOTO-WIDEO ZMIENIAJĄ SWÓJ KSZTAŁT

W 1950 roku, w niemieckiej Kolonii odbyły się pierwsze międzynarodowe targi branży fotograficznej PHOTOKINA. Od 1966 roku targi odbywają się co dwa lata, a impreza trwa 6 dni. To prawdziwy maraton – szczególnie dla wystawców i operatora targów. Od roku 2018 targi zmieniają formułę, po pierwsze ulegają skróceniu do 4 dni i staja się targami corocznymi, które od 2019 roku odbywać się będą w maju (następne 8-11.05.2019). Wydaje się, że ta decyzja to reakcja na zmieniająca się sytuację na rynku foto-wideo oraz generalną kondycję branży. Targi coroczne ale krótsze, to lepsze rozłożenie kosztów. Pozwolą także na na planowanie premier sprzętu, który pojawia się przecież każdego roku. Pytanie, jak przyjmie to publiczność – czy skrócenie czasu trwania będzie miało wpływ na frekwencję? Zobaczymy za rok a może dwa.

Jak bywało (redakcja Obscury odwiedza targi od wielu lat) można zobaczyć tutaj:

http://obscuraphoto.eu/WordPress3/2016/08/photokina-2016-najwieksze-targi-foto-w-europie/?lang=pl

https://gallblogonim.blogspot.com/2014/11/photokina-2014-community-v1.html

https://gallblogonim.blogspot.com/2014/11/photokina-2014-community-v2.html?m=0

http://gallblogonim.blogspot.com/2014/10/photokina-2014-competitions-awards.html

http://gallblogonim.blogspot.com/2014/11/photokina-2014-exhibitors.html

 

Wystawa „15 lat Światowego Stowarzyszenia Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych”

„15 lat Światowego Stowarzyszenia Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych”

Fotografia 2003-2018 – wystawa otwarta MAJ-LIPIEC

05.05.2018, godz. 17:00 Muzeum Przyrodnicze w Jeleniej Górze.

Podczas uroczystego wernisażu wystawy z okazji 15-lecia obchodzonego przez ŚSAFiTA, międzynarodowe grono znanych fotografików, członków ww. stowarzyszenia, miało okazje zaprezentować swoje prace w jednej z sal Muzeum Przyrodniczego w Jeleniej Górze przy ulicy Cieplickiej 11A. Imprezie towarzyszyła ciepła i serdeczna atmosfera. Po otwarciu wystawy przez prezesa ŚSAFiTA Zbigniewa Stokłosę, wiceprezes Andrzej Małyszko uhonorował niedawno zmarłego Jerzego Wiklendt’a – cenionego, dolnośląskiego fotografika i byłego prezesa DSAFiTA. Po wzniesieniu toastu, chwili na zapoznanie się z ekspozycją i wywiadach przeprowadzanych przez regionalne media, uczestnicy wernisażu wzięli udział w drugiej części uroczystości jaką była premiera filmu „Rzeszowskie Janusze. Rodzina.” Film ów uwzględnił historię Leopoldyny i dzieje zakładu fotograficznego w Rzeszowie po śmierci jej męża Edwarda Janusza – sławnego pioniera fotografii, który otworzył i rozwijał swoją działalność jeszcze w czasach Galicji. Pokaz zakończył się przemówieniem Elżbiety Kaliszewskiej – prawnuczki „Rzeszowskich” Januszów, i gromkimi owacjami.

Tekst i fotografia Klaudyna Gołaj

Film z otwarcia: https://youtu.be/xCIAoUzIV5g

Autorzy prac:

1.   Zbigniew Stokłosa – Wrocław
2.   Józefa Weronika Stokłosa – Wrocław
3.   Andrzej Małyszko – Wrocław
4.   Jerzy Wiklendt – Jelenia Góra
5.   Tadeusz Myśliński – Przasnysz
6.   Henryk Błachnio – Swarzędz
7.   Klaus Peter Krück – Niemcy
8.   Jerzy Karpowicz – Wilno, Litwa
9.   Geraldo Melo – Brazylia
10. Marek Orszewski Anglia
11. Małgorzata Markuszewska – Wrocław
12. Jerzy Chrapka – Sosnowiec
13. Michał Stokłosa – Wrocław
14. Arkadiusz Parzych – Mińsk Mazowiecki
15. Piotr Maciej Nowak – Wrocław
16. Andrzej Krynicki – Warszawa
17. Robert Serba – Leszno
18. Adam Zackiewicz – Grajewo
19. Jerzy Jaugsch – Wrocław
20. Elżbieta Kaliszewska – Gliwice
21, Ewa Gnus – Wrocław
22. Dorota Janiak – Francja
23. Derek Matthew Slattery – Szwajcaria
24. Atsuko Liwoti – Mogi – Japonia
25. Kanako Nochi – Sapporo, Japonia
26. Marek Maślanka – Wrocław
27. Ryszard Makowski – Wrocław
28. Zbigniew Michał Stokłosa – Trier,Niemcy
29. Marcin Wareńczuk – Nowa Zelandia
30. Janusz Wojewoda – Rzeszów
31. Elżbieta Rutańska – Wrocław
32. Sylwester Stokłosa – Wrocław
33. Mariusz Stasiak – Porąbki
34. Andrzej Makagon – Virginia, USA
35. Ewa Iwan – Chuchla – Londyn,Anglia

70 lat Dolnośląskiego Stowarzyszenia Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych – wystawa jubileuszowa

W Art Hotelu, Wrocław, w ramach projektu Art Academy zaprezentowano wystawę “70 lat Dolnośląskiego Stowarzyszenia Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych – wystawa jubileuszowa”. Wernisaż odbył się 28.08.2017. Podczas wernisażu odbyło się spotkanie z Elżbietą Kaliszewską – prawnuczką wspaniałego i cenionego fotografa – Edwarda Janusza. Pani Elżbieta opowiedziała o filmie dokumentalnym “Rzeszowskie Janusze” wyświetlanym podczas wernisażu.

Prezentujemy relację fotograficzną autorstwa Arkadiusza Cebuli.

 

 

„SYNTHESIS” Erazm W. Felcyn

W momencie pojawienia się w moim zasięgu technologii cyfrowej (2006) podjąłem próby takich ingerencji w strukturę formalną obrazu fotograficznego, które – poprzez swoistą syntezę – modyfikowałyby jego przekaz. Badania dotyczyły nie tylko wpływu struktury obrazu na jego ekspresję. Interesowała mnie także kwestia reakcji na te prace, w których dokonywałem swoistego ataku na szczególne sacrum, jakim jest twarz ludzka. Podsumowanie trwających szereg lat eksperymentów ( w międzyczasie realizowałem inne projekty) zawarłem w zbiorze „SYNTHESIS”, który składa się z cykli „Szukając siebie samego”, „W obliczu przyszłości”, „Kartoteka”, ”Portrety biało-czarne”, „Portrety z czerwienią”, „Niepokonani” oraz „Portrety z gazety”. Zbiór ten stanowi jednak przede wszystkim opowieść o Człowieku, pisaną w głębokiej zadumie nad przyszłością – tą bliską, i tą daleką. Przekaz tej pełnej metafor wystawy jest wielowątkowy. Trafnie zatem odczytał moje intencje prof. Jacek Ojrzanowski pisząc: „ … dobro, choć walczy ze złem, zawsze egzystuje z nim w parze – to tajemnica, która odkrywam w tych dramatycznie ekspresyjnych dziełach”. Symbolizm ekspresyjny towarzyszy sztuce niemal od zarania jej istnienia. Znamiennym tegoż przykładem są najstarsze zachowane wizerunki twarzy ludzkich. Ciekawe, czy w zbiorze „SYNTHESIS” odnajdą Państwo ślady owej magii, z którą sztuka niegdyś tak silnie była związana. Ale jeszcze ciekawszą wydaje mi się tajemnica tego, dzięki czemu – ukazując niewiele – czasem udaje się powiedzieć tak dużo.

Erazm W. Felcyn

Notka biograficzna [http://www.zpafgdansk.pl/galeria,felcyn-wojciech-erazm.html]:
Erazm Wojciech Felcyn urodził się 7 marca 1946 roku w Bydgoszczy. Po studiach na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej (1964-1970) podjął pracę w macierzystej uczelni, gdzie w 1981 r. uzyskał stopień doktora nauk chemicznych za badania w dziedzinie chemii związków krzemosiarkowych. […] W latach 1964-1966 fotoreporter, a następnie (1966-1968) redaktor naczelny Ilustrowanego Magazynu Studentów PG „Kronika Studencka”. Współzałożyciel studenckich grup fotograficznych HOMO i ŻAK. Członek Sekcji Wystawienniczej Gdańskiego Towarzystwa Fotograficznego (1970-1976). Członek ZPAF od 2005 r. Zadebiutował w 1965 r. indywidualną wystawą „Na szlaku” w jednym z klubów studenckich Gdańska. W następnych latach wziął udział w licznych wystawach w kraju i na świecie (m.in. Adelaide, Edinburgh, Hong-Kong, Innsbruck, Newcastle, Sao Paulo, Sarajewo, Seefeld, Southampton, Sydney, Zwevegem), zdobywając szereg medali i prestiżowych wyróżnień. Do swych ważniejszych osiągnięć zalicza mającą prekursorski charakter autorską wystawę „Dzieci Nieprzetartego Szlaku” (Gdańsk, 1972, wspólnie z Leszkiem Pękalą), poświęconą dzieciom specjalnej troski. Na uwagę zasługuje też liczący kilkadziesiąt czarno-białych prac cykl „Kaszubskie Portrety” (zrealizowany w latach 1968-1972, obecnie własność muzeum etnograficznego we Wdzydzach Kiszewskich). Wspólnie z żoną (Katarzyna Sikora-Felcyn) stworzył barwną kolekcję pejzaży „Mazury z kokpitu” (1996- 2005), która była kilkukrotnie eksponowana w kraju i za granicą („Masuren 1996-2000”, Aschaffenburg, Niemcy, 2001). Jest współautorem zdjęć – z Niną Smolarz i Stefanem Figlarowiczem – do wystawy „U Maryny Bal 1968”, eksponowanej w 40 rocznicę wydarzeń marcowych (Muzeum Narodowe – Gdańska Galeria Fotografii, 2008). W latach 2003-2011 stworzył unikalną kolekcję zatytułowaną „INWAZJA – subiektywny portret śmieci”. Równolegle, w latach 2007-2010, powstawał cykl portretowy „Krąg”. Jest autorem licznych prac o charakterze eksperymentalnym. (więcej na stronie ZPF OKRĘG GDAŃSKI)

„Odkrywanie Wilna” wystawa DSAFiTA w Domu Kultury Polskiej w Wilnie listopad 2016

W dniu 10 listopada, w Domu Kultury Polskiej w Wilnie, odbył się uroczysty wernisaż wystawy „Odkrywanie Wilna” prezentującej  fotografie członków Dolnośląskiego Stowarzyszenia Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych – DSAFiTA z Wrocławia. To jedynie fragment obszernego materiału zgromadzonego w ciągu ostatnich czterech lat. Każdego roku kilku fotografików DSAFiTA odwiedzało Wilno, za każdym razem o innej porze roku.

Za każdym razem gościny użyczył DOM KULTURY POLSKIEJ w Wilnie, ważna placówka kulturalno – społeczna dla wszystkich Polaków zamieszkujących Litwę, ale także dla wzajemnych relacji Polaków i Litwinów.

Kuratorem wystawy jest pani Bożena Mozyro, Wilnianka, która także eksponowała swoje prace. Poniżej kilka zdjęć z wernisażu.

Wilno – obecnie stolica Litwy – to miasto o niezwykle burzliwych dziejach, których piętno odciska się nie tylko w tkance urbanistycznej, ale także wpływa na współczesne życie polityczne i społeczne.

Wzmiankowane po raz pierwszy stosunkowo późno w 1323 roku w liście wielkiego księcia Giedymina do papieża Jana XXII. W 1387 roku Wielki Książę Litewski i Król Polski Władysław Jagiełło w efekcie unii z Polską w Krewie w 1385 zorganizował w Wilnie uroczystość chrztu Litwy. Następne lata to rozwój miasta przerywany pożarami, najazdami Krzyżaków, Rosjan a w końcu bolszewików i Niemców.

Wilno było miastem wielokulturowym, zamieszkiwali tu Polacy, Żydzi, Rosjanie, Litwini i Białorusini…

Przez długi czas było to jedno z najważniejszych miast na wschodzie Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Wilno posiada jedna z największych i najpiękniejszych Starówek w Europie, ale także można spotkać stuletnie drewniane chałupy, zabudowę z czasów carskich, potem komunistyczne bloki i wreszcie budownictwo nowoczesne, powstałe już za wolnej Litwy.
Fotografowanie Wilna ma długą historię, za najwybitniejszego fotografa Wilna uważa się Jana Bułhaka. Ale już przed Bułhakiem miasto miało swoich fotografów, pierwszy dagerotyp na ziemiach Rzeczpospolitej wykonano w Werkach (obrzeża Wilna) w 1839 roku. Dwadzieścia lat później miasto miało już trzy zakłady fotograficzne. Za pioniera fotografii wileńskiej uważany jest Józef Czechowicz, który w latach 70. XIX wieku wykonał około 200 fotografii miasta. Inni znani fotografowie z tego czasu to Stanisław Filibert Fleury, Bolesława i Edmund Zdanowscy, Kazimierz Lelewicz, Abdon Korzon, Józef Czechowicz, Albert Świeykowski, Miron Butkowski, Bracia Czyż, Aleksandras Jurasaitis, Stanisław Filibert Fleury, Tyburcy Chodźko, działający na przełomie XIX i XX wieku.
Takie były początki, ale historia wileńskiej fotografii to lata następne, aż do dnia dzisiejszego. W swoich pracach uwieczniają Wilno i okolicę tacy współcześni fotograficy jak Jerzy Karpowicz czy kuratorka wystawy Bożena Mozyro. Swój skromny udział w uwiecznianiu miasta maja także fotograficy DSAFiTA.