W galerii Kawowej w restauracji La Habana otwarta została kolejna wystawa. Tym razem 4 sierpnia odbył się wernisaż wystawy fotografii Mirosława Łanowieckiego „Wenecja – Karnawał 2026”

Mirosław Łanowiecki: Planując 3 wyjazd do Wenecji na karnawał 2026 (7 -17.02) zastanawiałem się co tym razem będę fotografował. Co jest najbardziej charakterystycznego dla Wenecji?
Oczywiście że maski karnawałowe!
Na wystawie pokazałem tylko 20 zdjęć bo więcej się nie zmieściło a mam jeszcze w zapasie 80…. Kościoły, pałace, malownicze widoki… to wszystko jest w powszechnym obiegu internetowym, a maski z bliska są sporadycznie!Zapraszam do Galerii Kawowej w Restauracji La Habana Wrocław – Sępolno ul.8 Maja 86 aż do połowy września.

Do zobaczenia na następnym  Carnevale di Venezia 2027 – 30 stycznia – 9 lutego.

fot. Mirosław Łanowiecki

fot. Marek Pieczonka

W dniu 1 sierpnia 2026 roku, w Galerii Kawowej La Habana odbył się finisaż wystawy fotografii Andrzeja Małyszki z jego wyjazdu do Japonii. Prezentowane zdjęcia z założenia nie pokazują najbardziej popularnych ujęć z Japonii, znanej z tysięcy pocztówek i zdjęć dostępnych w Internecie. Zamiast tego obrazy rodzajowe, fotografia uliczna. Wystawa prezentuje niewielki fragment materiału fotograficznego. Więcej można zobaczyć tutaj:
https://gallblogonim.blogspot.com/2015/01/japonia-miasta-v1.html
https://gallblogonim.blogspot.com/2015/01/japonia-miasta-v2.html
https://gallblogonim.blogspot.com/2015/01/japonia-miasta-v3.html
https://gallblogonim.blogspot.com/2014/04/japan-tour.html
https://gallblogonim.blogspot.com/2015/12/japan-tour-fushimi-inari-taisha.html
https://gallblogonim.blogspot.com/2015/11/miyajima-island-japan.html

Jednicześnie obchodziliśmy urodziny kuratora i właściciela Galerii Mirka Łanowieckiego. Dwie relacje z wydarzenia – Andrzeja Małyszki i Krzysztofa Mazura

(nie)pocztówka z Japonii
bo pocztówek z Japonii
mamy miliony. Czy warto
robić kolejne? Prezentowane
fotografie to trochę fotografii
ulicznej, trochę ciekawostek.
Taka Japonia na co dzień.
Wiele miejsc, wiele sytuagi…
A że jednak zaplącze się
pocztówka, cóż czasami
trudno się oprzeć.

W Galerii BWA w Jeleniej Górze, 15 maja odbył się wernisaż wystawy prac Zofii Rydet oraz spotkanie z Zofią Augustyńską-Martyniak z Fundacji im. Zofii Rydet oraz Andrzejem Pawełczykiem.

Z materiałów organizatora:
Na wystawie w BWA zobaczymy fotografie z trzech ważnych cykli Autorki
Nieskończoność dalekich dróg, Cisza przemijania, Świat uczuć i wyobraźni.

Zofia Rydet, urodziła się w 1911 r. w Stanisławowie na Kresach Wschodnich. Zmarła w 1997 r. w Gliwicach. W 1933 roku ukończyła Główną Szkołę Gospodarczą w Snopkowie pod Lwowem następnie pracowała w biurze Orbisu w Stanisławowie. Tam zastała ją wojna i kolejne okupacje: sowiecka, węgierska oraz niemiecka. Po wojnie i krótkim pobycie w Rabce osiedliła się w Bytomiu i prowadziła tam sklep papierniczo-zabawkarski.

W wieku 40 lat odżyła w niej młodzieńcza fascynacja fotografią. W 1954 roku wstąpiła do Gliwickiego Towarzystwa Fotograficznego. W 1961 roku już jako członkini ZPAF przeprowadziła się z Bytomia do Gliwic, gdzie od 1963 roku uczyła fotografii na Politechnice Gliwickiej. Jej przedsięwzięcia fotograficzne poświęcone były przede wszystkim człowiekowi: Świat uczuć i wyobraźni był cyklem surrealistycznych fotomontaży i kolaży a Czas przemijania związany był z tematem starości i samotności. Pod koniec lat 70. Zofia Rydet zaprezentowała konceptualny cykl Nieskończoność dalekich dróg. Prace Zofii Rydet znajdują się w najważniejszych zbiorach polskich, w tym: w Muzeum Narodowym we Wrocławiu w Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Śląskim w Katowicach Muzeum Fotografii w Krakowie, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, a także zagranicznych: m.in. w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Centre Georges Pompidou w Paryżu, Museum of Modern Art w Kioto i w National Museum of Photography, Film and Television w Bradford. Główna część jej dorobku artystycznego aktualnie znajduje się w depozycie Fundacji im. Zofii Rydet.

Zespół kuratorski: Maria Sokół-Augustyńska, Zofia Augustyńska-Martyniak, Joanna Mielech, Andrzej Pawełczyk.
[https://www.facebook.com/events/943700361620364/]

„Czarno na białym – twarze kina”
Wystawa fotografii Edgara de Poray | Kurator: Roland Okoń

W trakcie trwania festiwalu filmowego Nowe Horyzonty zapraszamy do kameralnej galerii OKO we Wrocławiu na intymne spotkanie z bohaterami kina – uchwyconymi w czerni i bieli, bez scenografii i efektów.
„Czarno na białym – twarze kina” to cykl portretów autorstwa Edgara de Poray, pokazujących aktorów i aktorki w szczerych, nieruchomych kadrach. W spojrzeniach i rysach twarzy zapisane są historie – nie tylko filmowe, ale też osobiste. Kurator wystawy, Roland Okoń, prowadzi widza przez przestrzeń, w której fotografia spotyka się z kinem w swojej najbardziej pierwotnej formie. To hołd złożony fotografii – medium, bez którego kino by nie istniało.

Wystawa czynna przez cały czas trwania festiwalu.
[z materiału wydarzenia na FB]

Czarno-białe portrety aktorów, spokojne, nie epatujące „aktorstwem”, co bywa (owo aktorstwo) czasami problemem, jeśli chcemy sportretować człowieka, a nie jakąś jego rolę. Autor korzysta głównie ze światła zastanego, rzadko sięga po dodatkowe źródła światła – w ten sposób oddaje także atmosferę miejsca.
Klasyczna – w najlepszym tego słowa znaczeniu – fotografia. W epoce szalonej obróbki cyfrowej, AI i degradacji wzorców estetycznych – odskocznia do źródeł.