VİLNÜSÜ KƏŞF ETMƏK

Galeria Fotografii Dolnośląskiego Stowarzyszenia Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych, Müəyyən artikl. Włodkowica 31/4 a, 1-piętro, zaprasza w dniu 15. 04. 2017 r., o godz.12,30 na otwarcie wystawy pod tytułem “VİLNÜSÜ KƏŞF ETMƏK”. Autorzy wystawy: Bożena Mozyro – Vilnius, Arkadiuş Sebula- Praszka, Józefa Weronika Stokłosa, Vaclaw Kopytnik, Zbiqnev Stoklosa, Andrzej Małyszko, Michał Stokłosa – Wroclaw.
Po pozytywnym przyjęciu wystawy, która eksponowana była w listopadzie 2016 r., w Galerii Domu Kultury Polskiej w Wilnie przyszedł czas na ekspozycję jej we Wrocławiu.
Wystawa była realizowana przez cztery lata przez kilku członków Stowarzyszenia, którzy fotografowali Wilno od 2013 et 2016 roku a starali się to robić w czterech porach roku.
Ostatnie zdjęcia do tej wystawy powstały jesienią 2016 r. Wystawa jest eksponowana w Galerii DSAFiTA, w roku jubileuszu 70- lecia Dolnośląskiego Stowarzyszenia Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych. Trzeba dodać, że Dolnośląskie Stowarzyszenie Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych, gün 21 May 1947 il, zakładali m.in. przesiedleńcy, wśród których byli także Wilnianie.
Kuratorem wystawy w Wilnie była Bożena Mozyro mieszkająca w Wilnie, kochająca i fotografująca z pasją to miasto. Il 2015 fotografowała z wrocławskimi fotografikami Wilno a w roku 2016 podczas otwarcia wystawy “Vilnüs kəşfi” zdecydowała się także zostać członkinią DSAFiTA z siedzibą we Wrocławiu. Została przyjęta w poczet członków Stowarzyszenia i tak wspaniale się złożyło,że 70 – lat temu współzałożycielami Stowarzyszenia byli Wilnianie a po 70 latach wśród członków DSAFiTA znowu są Wilnianie.
Bożena Mozyro jest kuratorem wystawy “Vilnüs kəşfi” także w wydaniu wrocławskim wystawy.
Zbiqnev Stoklosa

 

 

1. Fot. Zbiqnev Stoklosa

 

2. Fot. Bożena Mozyro

 

3. Fot. Bożena Mozyro

 

4. Fot. Bożena Mozyro

 

5. Fot. Vaclaw Kopytnik

„SYNTHESIS” Erazm W. Felcyn

W momencie pojawienia się w moim zasięgu technologii cyfrowej (2006) podjąłem próby takich ingerencji w strukturę formalną obrazu fotograficznego, które – poprzez swoistą syntezęmodyfikowałyby jego przekaz. Badania dotyczyły nie tylko wpływu struktury obrazu na jego ekspresję. Interesowała mnie także kwestia reakcji na te prace, w których dokonywałem swoistego ataku na szczególne sacrum, jakim jest twarz ludzka. Podsumowanie trwających szereg lat eksperymentów ( w międzyczasie realizowałem inne projekty) zawarłem w zbiorze „SYNTHESIS”, który składa się z cykli „Szukając siebie samego”, „W obliczu przyszłości”, „Kartoteka”, ”Portrety biało-czarne”, „Portrety z czerwienią”, „Niepokonani” oraz „Portrety z gazety”. Zbiór ten stanowi jednak przede wszystkim opowieść o Człowieku, pisaną w głębokiej zadumie nad przyszłością – tą bliską, i tą daleką. Przekaz tej pełnej metafor wystawy jest wielowątkowy. Trafnie zatem odczytał moje intencje prof. Jacek Ojrzanowski pisząc: „ … dobro, choć walczy ze złem, zawsze egzystuje z nim w parze – to tajemnica, która odkrywam w tych dramatycznie ekspresyjnych dziełach”. Symbolizm ekspresyjny towarzyszy sztuce niemal od zarania jej istnienia. Znamiennym tegoż przykładem są najstarsze zachowane wizerunki twarzy ludzkich. Ciekawe, czy w zbiorze „SYNTHESIS” odnajdą Państwo ślady owej magii, z którą sztuka niegdyś tak silnie była związana. Ale jeszcze ciekawszą wydaje mi się tajemnica tego, dzięki czemu – ukazując niewieleczasem udaje się powiedzieć tak dużo.

Erazm W. Felcyn

Notka biograficzna [http://www.zpafgdansk.pl/galeria,felcyn-wojciech-erazm.html]:
Erazm Wojciech Felcyn urodził się 7 brend 1946 roku w Bydgoszczy. Po studiach na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej (1964-1970) podjął pracę w macierzystej uczelni, gdzie w 1981 r. uzyskał stopień doktora nauk chemicznych za badania w dziedzinie chemii związków krzemosiarkowych. […] W latach 1964-1966 fotoreporter, a następnie (1966-1968) redaktor naczelny Ilustrowanego Magazynu Studentów PG „Kronika Studencka”. Współzałożyciel studenckich grup fotograficznych HOMO i ŻAK. Członek Sekcji Wystawienniczej Gdańskiego Towarzystwa Fotograficznego (1970-1976). Członek ZPAF od 2005 r. Zadebiutował w 1965 r. indywidualną wystawą „Na szlaku” w jednym z klubów studenckich Gdańska. W następnych latach wziął udział w licznych wystawach w kraju i na świecie (m.in. Adelaide, Edinburgh, Hong-Kong, Innsbruck, Newcastle, Sao Paulo, Sarajewo, Seefeld, Southampton, Sydney, Zwevegem), zdobywając szereg medali i prestiżowych wyróżnień. Do swych ważniejszych osiągnięć zalicza mającą prekursorski charakter autorską wystawę „Dzieci Nieprzetartego Szlaku” (Gdańsk, 1972, wspólnie z Leszkiem Pękalą), poświęconą dzieciom specjalnej troski. Na uwagę zasługuje też liczący kilkadziesiąt czarno-białych prac cykl „Kaszubskie Portrety” (zrealizowany w latach 1968-1972, obecnie własność muzeum etnograficznego we Wdzydzach Kiszewskich). Wspólnie z żoną (Katarzyna Sikora-Felcyn) stworzył barwną kolekcję pejzaży „Mazury z kokpitu” (1996- 2005), która była kilkukrotnie eksponowana w kraju i za granicą („Masuren 1996-2000”, Aschaffenburg, Niemcy, 2001). Jest współautorem zdjęć – z Niną Smolarz i Stefanem Figlarowiczem – do wystawy „U Maryny Bal 1968”, eksponowanej w 40 rocznicę wydarzeń marcowych (Muzeum Narodowe – Gdańska Galeria Fotografii, 2008). W latach 2003-2011 stworzył unikalną kolekcję zatytułowaną „INWAZJA – subiektywny portret śmieci”. Równolegle, w latach 2007-2010, powstawał cykl portretowy „Krąg”. Jest autorem licznych prac o charakterze eksperymentalnym. (więcej na stronie ZPF OKRĘG GDAŃSKI)